محدودیت برای همه، دسترسی برای برخی | تبعیض زیرساختی در اینترنت رسانهها | رفتار توهین آمیز وزارت ارتباطات در مقابل رسانهها
ر هفتههای اخیر، محدودیت دسترسی سرورهای رسانهای به اینترنت بینالملل، ضربهای جدی به فعالیت رسانههای خصوصی و مستقل وارد کرده است. نتیجه این محدودیت، حذف تدریجی این رسانهها از چرخه دیدهشدن، افت شدید ترافیک ارگانیک و در نهایت تهدید مستقیم بقای کسبوکار آنها بوده است.
با این حال، بررسی نتایج جستجوی گوگل نشان میدهد که این محدودیت برای همه یکسان اعمال نشده است.
مستندی که هر کاربر میتواند ببیند
این گزارش بر پایه هیچگونه دسترسی داخلی، پنل مدیریتی یا ابزار تخصصی محرمانه نوشته نشده است. مبنای بررسی، صرفاً صفحه جستجوی عمومی گوگل و قابلیتی است که در اختیار همه کاربران قرار دارد.
در ویدیوی منتشرشده در این صفحه، روندی نمایش داده میشود که هر کاربر میتواند آن را شخصاً تکرار کند:
محدودسازی نتایج جستجو به یک دامنه مشخص
اعمال فیلتر زمانی «۱ ساعت گذشته»
و مشاهده نمایش کامل و فوری تمامی مطالب تازه منتشرشده
نتیجه این بررسی کاملاً روشن است:
در حالی که بسیاری از رسانههای خصوصی حتی پس از گذشت روزها، هیچ اثری از محتوای جدیدشان در گوگل مشاهده نمیکنند، برخی رسانهها تمامی مطالب تازه خود را بدون تأخیر، دقیقاً مانند دوران اینترنت آزاد، در نتایج جستجو میبینند.
یک واقعیت فنی، نه تفسیر شخصی
ایندکس فوری و منظم محتوا در بازههای زمانی کوتاه، از منظر فنی، بدون دسترسی پایدار سرور به اینترنت بینالملل امکانپذیر نیست. این موضوع یک اصل شناختهشده در حوزه وب و سئو است و نیاز به تفسیر سیاسی یا رسانهای ندارد.
وقتی:
همه مطالب جدید یک سایت ظرف کمتر از یک ساعت در گوگل نمایش داده میشود
این روند بهصورت مداوم تکرار میشود
و هیچ وقفهای در دیدهشدن محتوا وجود ندارد
این وضعیت، نشانهای آشکار از عدم وجود محدودیت مؤثر برای آن رسانه است.
گلایه اصلی کجاست؟
نکته تلختر آنجاست که بسیاری از رسانههای خصوصی، در همراهی کامل با سیاستها و مصوبات رسمی، از جمله راهبردهای شورای عالی امنیت ملی، نهایت همکاری را داشتهاند و تاکنون حتی یک مورد شکایت یا تخلف متوجه آنها نبوده است.
اما نتیجه این همراهی، نه حمایت، بلکه تحمیل یک نابرابری آشکار و خسارتی جبرانناپذیر بوده است.
مسئله فقط «گلایه» نیست؛ مسئله «عدالت زیرساختی» است
آنچه امروز با آن مواجه هستیم، صرفاً یک ادعای رسانهای یا گلایه صنفی نیست؛ بلکه یک تبعیض فنی قابل اثبات است.
وقتی دسترسی به اینترنت، آن هم در سطح سرور و IP، بهصورت گزینشی و برای «برخی» باز میشود، دیگر نمیتوان از رقابت سالم، بخش خصوصی مستقل یا عدالت در فضای دیجیتال صحبت کرد.
در چنین شرایطی، انتظار افکار عمومی و فعالان فنی این است که:
شفافسازی کامل درباره معیار این دسترسیها انجام شود
و نهادهای نظارتی، از جمله مجلس شورای اسلامی، مسئولیت وزیر ارتباطات در ایجاد یا پذیرش این نابرابری را بهصورت جدی بررسی کنند
ویدئوی منتشرشده در این صفحه، صرفاً یک ادعا یا تحلیل ذهنی نیست؛
بلکه مستندی فنی است که نشان میدهد چگونه برخی رسانهها، در اوج محدودیت اینترنت، همچنان از دسترسی کامل به اینترنت بینالملل و مزایای آن بهرهمند هستند؛
مزایایی که از بسیاری از فعالان واقعی و مستقل این حوزه دریغ شده است.





